لگد بزن.
اخم کن.
خفه نشو.
نمیر.

گناه تو نابخشودنی نیست
این تویی که نابخشودنی شدی.

به خودش قول سرپیچی داد.
به خودش یه قلم و یه مشت حرف داد.
با قلم سوراخ کرد زبونو 
صداش ریخت بیرون
زخم شد سکوتش.
حرفاشو دوخت 
بزک کرد انداخت گردنش.

 
تعلیق.
آنارشی من تو این دستک و دنبک
تو این نظام آویزون شدن از هرچی
تعلیق.

پاره کن.
لگد بزن.
خفه نشو.
نمیر.

بالا نرو.
فصل تازه باز نکن.
قلمت کو؟

نقطه. سر خط.

قلمو بردار. 

کاغذو سوراخ کن.

مچاله که می شدی پشت خاکریز نقابت

یادم می افتاد نخ بادباکم تو دست تو

یادم می افتاد آدرنالین شات تمام سکته هام تو خون تو

یادم می افتاد نمک نگندیدن هام تو گوشت تو

یادم می افتاد قفل بازوم تو قوس کمر تو

که کلید ساز و کلید بازش منم و منم و من

گفتم برای باز شدن دنبال هیچ کلیدسازی نباش

 گفتم یدک بازنیستم نباش 

گفتم پرده ی بودنتو نزن چه با من چه بی من

پشت دری که خودت بودی موندی و زنگ زدی

پشت دری که من بودم یه فراری بود با قوزک قلم شده

پشت دری که تو بودی ..پشت اون در دیگه کسی نیست.

سلام بر کسی که منو شناخت و خودشو نشناخت.
داستان من وتو بیشتر از یکی دو خط نیست..
شاعر آلوده به خواب
انگشت تو حلقش پینه بست و بد مسخیشو قی نکرد
شاعر آلوده به خواب
همش اوق زد سر کاسه ی حرفاش 
شاعر آلوده به خواب 

چروک خورد جوونیش بس که با پیریش ور رفت

عدد تیرهایی که ول کردم زده از کنتور حافظه بیرون
تیرهای خلاصی که خلاصم نکردند
تو نه هدف بودی نه نشونه
یه تیر بودی 
دنبال یه نشونی
از یه دوست
که نشونی خونه ش وتو خونه م جا گذاشت

سوم تیرم مبارک!

من فقط پیر شدم و بزرگ نشدم
رفتم تو گنجه و از خودم قایم شدم
از لای شکاف در یکیو می بینم که با صلیب و یه کیسه میخ پی مجرم می گرده
اما من تو تاریکی جام امنه اینجا
من اینجا جام نرم و گرم و امنه

باور کن ما تنهاییم
و از این بابت من از کسی عذر نمی خوام!