پیاده روی در سلول انفرادی

  بی اجازه رفته بودم رو پشت بوم بالاترین نقطه مونترال‌. از اون بالا یه کوه تنها کشف کردم تو دوردست. خاکش خشک و آجری و سیاه. تصمبم گرفتم مد...

یه کرم که روی ستون فقرات یه حشره دیگه سواره. اون حشره ی سواری دهنده شبیه یه روباه ۲ سانتیه. با موهای نرم و لطیف و قشنگ. پوزه ی کشیده و چشمها...

مرگ‌ گوشم را می کشد می‌گوید زندگی کن دارم می آیم... ویرژیل

بالای تپه ی سنگی: دشتهایی چه فراخ.. گل زنگوله یی محجوب و سر بزیر. به رنگ آبی لاجوردی. گلها مغازه ان. با تابلوی نئون چشمک زن و مو...

نوشت:‌  از چی بیشتر از همه چی می ترسی؟ ۱۰ سال بعد نوشتم:  من از شورای خدایان ترس می ترسم. از خدای قطعیت که راه ‍پرسش رو مین گذاری کرده. از خ...