خوابهای پراکنده: کمی پیش از سقوط

فاجعه ی قریب الوقوع برخورد هواپیما به کوه. و کنار هم نشستن ته بلیط سینما و کارت پرواز تو جیب شلوار منی که عن قریب برم تو کوه. همراه با تلخ خندی بر لب از این همه تفاوت اسکیل در دغدغه.‌ از اینکه چقدر دلم می خواد باز بزرگترین دغدغه ام حرص خوردن از چس فیل خوردن نفر پشتیم باشه سر اون فیلم آخری که ته بلیطش الان تو جیبمه کنار کارت پرواز. دوتا کاغذ هرکدوم مدرکی از دغدغه مصائب زندگی در دو اشلی که اساسا متفاوتن. یکی مدرک حقارتهام و یکی حکم مرگ به دست سنگهای روی کوه. یکیش درگیر کوچیکی دنیام و یکیش درگیر اصل بودنم تواین دنیا. خودشونم خبر ندارن چقدر فرق می کنن همینجور که بغل کردن همدیگرو اون ته جیب...