پیاده روی در سلول انفرادی

صبح های بی تفاوتی و کرکس هایی که در انتظار لاشه ی روزمرگ امروزم هی پشت پنجره قدم می زنند و سیگار می کشند و سرفه می کنند...

  هو هو! هو هو! می خوانم از او کز هر چیز خالی است و از بودنش تو انباشته! بر آن خشکیده درخت بید                               طرح...

یادممی...یادمشم بیش از این گفتن زیاده است کمتر از این درد

راحتم کردی.  کاش بودم و در سکوتت به مرگ میرسیدیم.  قرارمون این بود که هیچ کس به سیاه نبودن قلب هیچ گرگی شک نکنه. حالا اگه لحافت رو کشیدی ت...