سکوت
آن چیزی است که تا بر سر دیگران فریادش نکنی
شنیده نمیشود.
حالا گریبان کدام شاعر را بگیریم که سخن نگفتن بداند
بماند.
آن چیزی است که تا بر سر دیگران فریادش نکنی
شنیده نمیشود.
حالا گریبان کدام شاعر را بگیریم که سخن نگفتن بداند
بماند.
Tuesday, July 19, 2011
Monday, June 27, 2011
Monday, June 20, 2011
پیامبر - تقدیم به م. امید
هو هو!
هو هو!
می خوانم از او
هو هو!
می خوانم از او
کز هر چیز خالی است و از بودنش تو انباشته!
بر آن خشکیده درخت بید
طرح مبهم یک جغد
می زند خنج بر نبض شب خاموش
در این پهنزار خشک تب دار
در این گورستان خفته در سنگ بسیار
در حدود از یاد رفته این حوالی
درعمق ساکت به خون گردیده چشم ماه
سربه سر با باد
تنها یکی است که خواندن به یاد دارد هنوز
در حدود از یاد رفته این حوالی
درعمق ساکت به خون گردیده چشم ماه
سربه سر با باد
تنها یکی است که خواندن به یاد دارد هنوز
جغد پیر دلچرکین دشت
می خواند هنوز
هان! شبگردا! دلیرا!... چیست این غوغای نابهنگامت؟
نکند صبح کاذب را می زنی جار؟
یا غرور درخون نان غلتیده را می زنی طبل؟
یا هرچه نمی دانم چه غمناک و تلخ
نکند صبح کاذب را می زنی جار؟
یا غرور درخون نان غلتیده را می زنی طبل؟
یا هرچه نمی دانم چه غمناک و تلخ
که طاق لحنت بر طاقت شب اینچنین آمده است آوار؟
جغد پیر اما جز به خواندن سخن راندن نمی داند
- هو هو!
هو هو!
می خوانم از او
کز هر چیز خالی است و از بودنش تو انباشته!
!باشد
بده ای جغدَ کم آواز
بخوانک یار ناجور بزم تنهایی
چشمهایم بر سکون ات مات گوشهایم مبهوت نفسم محبوس
نمی دانم از چه می نالی آخر ای پیک ملعون
هااااان! نکند جبریل منی تو؟!
آری جبریل منی تو!
جبریلک مهربان من!
پاکیزه روح ، پاکدامن!
اما پرندک عمرم:
بر او که فرود آمدستی امشب دریغا
گمان نداشتی چه بیگانه بوده است مصیبت وار
با الفبای این آواز
از همان آغاز
ملک بی فر و نور
اندکی نزدیکتر بنشین
بگویم کیست این هو که می خوانیش هو هو؟
یا او؟
یا چه می دانم ، هرچه ضمیرغایب از جا و مکان است..
(آه ... لعنت بر آن لکنت هو-هو کشانش)
- او کیست کز او با من
جز تو جان رنجور
نیست کسی ، فهمی ، دهانی یارای سرودن ؟
رستخیز و فسرده بر طوق مهتاب
جغد می خورد تاب
- هو هو!
هو هو!
می خوانم از او
بده ای جغدَ کم آواز
بخوانک یار ناجور بزم تنهایی
چشمهایم بر سکون ات مات گوشهایم مبهوت نفسم محبوس
نمی دانم از چه می نالی آخر ای پیک ملعون
هااااان! نکند جبریل منی تو؟!
آری جبریل منی تو!
جبریلک مهربان من!
پاکیزه روح ، پاکدامن!
اما پرندک عمرم:
بر او که فرود آمدستی امشب دریغا
گمان نداشتی چه بیگانه بوده است مصیبت وار
با الفبای این آواز
از همان آغاز
ملک بی فر و نور
اندکی نزدیکتر بنشین
بگویم کیست این هو که می خوانیش هو هو؟
یا او؟
یا چه می دانم ، هرچه ضمیرغایب از جا و مکان است..
(آه ... لعنت بر آن لکنت هو-هو کشانش)
- او کیست کز او با من
جز تو جان رنجور
نیست کسی ، فهمی ، دهانی یارای سرودن ؟
رستخیز و فسرده بر طوق مهتاب
جغد می خورد تاب
- هو هو!
هو هو!
می خوانم از او
کز هر چیز خالی است و از بودنش تو انباشته!
باد می خواند
هستند مردانی هنوز
کز پی ساده سوالی
کز پی ساده سوالی
بگریزند سوی بیابانهای دورادور!
...و چنین من پیامبر مردگان شدم.
8 April 2006, Sherbrooke
Subscribe to:
Posts (Atom)