یکی داره غرق میشه. ولی کاملا نمیشه. همش فقط در حال آب خوردن و خفگی تو یه گودال کوچیک آبه. یه عده کم کم دور گودال جمعمیشن. هیچکی نمیره درش بیاره. عوضش شروع می کنن آینه social media شدن.
یکی پیشنهاد میده چطوره همه یه روبان قرمز به گردنمون ببندیم به نشانه ی همدردی سمبلیک.
یکی تو شلوغ پلوغی داد میزنه همه رو ساکت می کنه. بعد که توجه همه جلب میشه میگه: دوستان می خواستم با صدای بلند و رسا این خفگی تراژیک رو محکوم کنم. متشکرم!
یه عده راه میفتن دور گودال رژه رفتن شعار دادن و آواز نوحه وار خوندن و تو سرشون زدن.
یه عده گیر میدن این تقصیر دولته.
یه عده می گن تقصیر انگلیسه.
یه عده می گن تقصیر خودشه و پدرمادرش که درست تربیتشنکردن.
ملت به جون هم میفتن. خلاصه همه هرکاری می کنن الا نجات اون بدبخت. در حالیکه گودال آب خیلی هم بزرگ نیست.
اون خفه میشه.
یه مدت همه در شرم و سکوت ان. تا اینکه یکیشون یهو داد میزنه: اونجارو! یکی داره غرق میشه. بعد همه می دوون می رن اونوری و کادر خالی می مونه.
جنازه ی آدم خفه شده آروم میاد رو آب.
Montazer budam publish koni ino
ReplyDelete