مصلوب

آنگاه که تراویده شد خون قطره قطره از عمق میخها

مصلوب نظاره می کرد ریشه الوارهای پوک را که می رقصیدند
که به اندام همدگر وحشیانه می تافتند 
که می بافیدند و در خاک پایین می رفتند
مصلوب می خندید
آنگاه که  ریشه ها به خون رسیدند
آنگاه که الوارهای پیر سبز شدند
آنگاه که هوای سرد گرگ و میش راه شش های منقبض را باز کرد
 
ریسه های نور می سوخت در هوا
آنگاه که دعایی از عمق خاک مصلوب را کشت

...بلیط یه طرفه به مالیخولیا

آن چیز که لای انگشتهای لاغرم دود میکند
بر سر عمر کم خود می لرزد
و آنانکه چیزی لایشان درد میکند
از پیر شدن

میلرزم. با فرکانس خیلی پایین مثل موبایل رو ویبره. تو لانج دانشگاه دنباله یه جا واسه ولو شدن این ور و اون ور میکنم... سرمو کردم زیر آب . صداها مبهم و بم اند... رنگها روی تخم چشمهام ناخن میکشن...
ابروهای کشیده و کمانی، موهای بسته شده پشت سر که منحنی پیشونیشو آزاد کرده، چشماش که غرق  چیزی رو مونیتور مک ش با اغراق زیادی میخنده و سفیدی نوری که سرمای  ملایمی به پوست  صافش پاشیده ...
چیزی رو سینه م جوری سنگینه که دنده هام مثل بدنه ی یه لنج پیر  با هر جزر و مد نفس قج قج میناله...
کاش میشد اهسته تر نفس بردارم ...
مثل  تو یی که زیباییت رو میشناسی و با هر حرکت انگشت ، لب و سر به نگاه هایی که رو تو موج میزنه سلام میکنی

...مثل تویی که انگار تنهاوظیفه ات تو زندگی  انتخاب بین ناز کردن آگاهانه و نا آگاهانست