التزام تو

 تو واسه زمین لازمی، واسه زمان،

تو واسه زندگی لازمی.

مث یه فوت نرم که خاکو از جلد یه کتاب قدیمی بلند می کنه،

مث یه سمت چپ کوچه که آفتاب افتاده روش وقتی سمت راستش پر یخ و برف و سرما و سایه اس،

مث یه «آخییییش» زیر دوش آب داغ ته یه روز خسته،

مث خواب کوتاه دم صبح وقتی اشتباهی زود پامیشه آدم،

مث ترکیب خاص شکلات، ویسکی و سیگار،

لازمی، اعتیادی، شوقی، عشقی.

 

آره تو لازمی،

مث عطر باغچه نم بارون خورده آخر یه تابستون خشک بی مروت،

مث اعتماد به خورشید دم غروبی که می دونی میره ولی برمیگرده.

 

مث اون یک در یک میلیون آهنگی که می تونی رو لوپ یه شب تا صبح گوش کنی و خسته نشی.

تکرار میشی و تکراری نه.

تکرار میشی و تکراری نه.